31 juni 2019, CBO

Vanaf 1 januari 2018 kunnen mensen die hun geslachtsregistratie in ‘overeenstemming’ willen brengen met hun zogenaamde ‘gender-identiteit’ dat doen via een administratieve procedure bij de gemeentelijke ambtenaar van de burgerlijke stand. De transgenderwet van 2018 moet volgens het Grondwettelijk Hof worden herwerkt wegens discriminatie van wie zich noch vrouw noch man voelt (
Bron >>).

De mogelijkheid X op het paspoort of het afschaffen van de geslachtsregistratie zou dit probleem moeten oplossen. Onze democratie verwordt tot een dictatuur van de rechterlijke macht onder het goedkeurend oog van een CD&V minister van justitie Koen Geens.

Hierbij worden de uitzonderingen genormaliseerd en moeten die in de wet vastgelegd worden, net zoals bij de intersekse casussen. Ook deze uitzonderingen zijn in de wet verankerd (Bron >>). Het gevolg hiervan is dat men het biologisch geslacht man-vrouw verlaat. Na duizenden jaren wetenschap van de mensheid heeft men plots ontdekt dat er nog iets anders is dan M/V…

 

Of een eventuele X als volwaardige derde (gender-) geslachtsoptie wordt toegevoegd, ligt volledig in handen van de federale overheid. Met alle respect voor deze uitzonderingen vragen wij de federale regering niet op deze vraag in te gaan. Een ‘fluïde genderpersoonlijkheid’ is gebaseerd op gevoel en gedrag, niet op de biologie. Geslachtsbepaling gebeurt niet op basis van emoties, maar op basis van de biologie. Zogenaamde ‘non-binaire’ personen zijn biologisch wel degelijk binair. Op de ID-kaart kan enkel maar het biologische geslacht worden vermeld, dat cognitief wetenschappelijk werd vastgesteld. Er is geen enkele reden om het biologische geslacht op de ID-kaart te vervangen door een fictieve ‘gender-identiteit’. Hier worden de burgers gedwongen om de wetenschappelijke feiten en de biologische realiteit te ontkennen.

U kan volgens de nieuwe genderwet van 2018 maar één keer de administratieve procedure doorlopen, om de M in een V te veranderen of de V in een M. Opvallend is dat men de onomkeerbaarheid van de procedure wil teniet doen. Dit moet meermaals kunnen. Hieruit blijkt duidelijk dat deze keuze voor een ander geslacht bij sommigen emotioneel bepaald wordt en dat men helemaal niet zo zeker is van zijn stuk.

Personen met een differentiatiestoornis (DSD-stoornis=interseksualiteit, 1 %) zijn de enigen die terecht kunnen twijfelen aan hun geslacht (vooral bij de geboorte) omdat de chromosomen soms deels wijzen naar mannelijke en vrouwelijke componenten en de volledige groei van de geslachtsorganen nog moet plaats vinden. Hier gaat het om een keuze van geslacht gebaseerd op de biologie. Maar ook de meesten van hen zijn geen vragende partij om het geslacht X in te voeren, daar zij zich meestal met één van de geslachten man-vrouw verwant voelen.

Deze eis van het grondwettelijk Hof is onterecht. Men misbruikt de non-discriminatiewet voor een kleine minderheid om nieuwe normen en rechten te creëren. Het tegemoetkomen aan deze belangen draagt niet bij aan de oplossing van wezenlijke problemen van de gehele maatschappij, maar versterkt ze zelfs: het instorten van het gezin. Hoeveel relaties zijn er nog niet verbroken omdat men ineens ontdekt dat men geen man of vrouw is?