01-12-2017, Klaas van der Zwaag

De seksuele revolutie is het symbool van een diepingrijpende geestelijke omwenteling, betoogt de Duitse rooms-katholieke sociologe Gabriele Kuby in haar –recent in het Nederlands vertaalde– boek ”De seksuele revolutie”. „Er voltrekt zich een wereldwijde culturele revolutie, die de kernwaarden van huwelijk, gezin en de menselijke persoon zelf ondermijnt.”

In haar boek analyseert Kuby een enorme reeks beleidsdocumenten, strategieën en stellingnames van verschillende nationale overheden en internationale instituties. Ze komt tot een schokkende conclusie, die ze niet onder stoelen of banken steekt. „In de eerste jaren van het nieuwe millennium zag ik dat de verwoesting van de morele normen voor seksualiteit de grootste aanval betekent voor de persoon en de samenleving als geheel. Het verwoest huwelijk en gezin en met hen ook het geluk en het welzijn van mensen.”

In ”De seksuele revolutie” geeft ze een uitvoerig beeld van een „top-downrevolutie” die nu volgens haar aangezwengeld wordt door de lobbyisten van de Europese Unie en de Verenigde Naties. „Ik laat de effecten zien, zoals de massale vergiftiging door pornografie, het promoten van homoseksualiteit, de hedonistische seksuele opvoeding die alle schaamte wil uitbannen en een nieuw totalitarisme dat de vrijheid vernietigt in naam van de vrijheid, zoals de ondertitel van mijn boek weergeeft.”

 

Genderideologie

In 2006 verscheen een boek over de genderrevolutie van haar hand. Ook in haar boek over de seksuele revolutie neemt deze problematiek een belangrijke plaats in. „Nooit eerder is er een ideologie geweest die de genderidentiteit van man en vrouw en elke ethische norm van seksueel gedrag wilde vernietigen. Deze ideologie heet gendermainstreaming”, schrijft Kuby.

Hierbij wordt het verschil tussen man en vrouw, zoals verankerd in de schepping en de menselijke natuur, uitgewist. De machtigen der aarde hebben zich volgens haar verenigd om de geslachtsidentiteit van man en vrouw via politieke strategieën en wettelijke maatregelen te veranderen. De strijd van vrouwen om gelijke behandeling woedt al meer dan 150 jaar, maar wat nu gebeurt, is vele malen ingrijpender, betoogt Kuby. Deze strijd van de gelijke behandeling van vrouw en man is slechts een dekmantel en een tactische tussenfase. Het gaat om de schepping van een nieuwe mens, de nieuwe gendermens. Achter dit alles duikt de wens op om bevrijd te worden van „de dictatuur van de natuur.”

In minder dan twee decennia is gendermainstreaming de heersende ideologie geworden, aldus Kuby. „Wie daarbij vraagtekens plaatst, wordt met het verwijt van ”discriminatie” tot zwijgen gebracht. Wie meedoet, maakt promotie. Hij wordt beloond met geld, carrière, deelname aan de macht en ruggensteun in de media.”

Kuby beschrijft uitvoerig hoe de geldkranen van de VN en de EU zijn opengedraaid om deze ideologie op te dringen op allerlei terreinen: onderwijs, media, samenleving, politiek, enzovoorts. „De Verenigde Naties waren na de Tweede Wereldoorlog een baken van hoop voor de volkeren van de wereld. Tegenwoordig nemen zij het voortouw in de cultuur-revolutionaire verandering.” Hieraan worden honderden miljoenen euro’s gespendeerd op universiteiten. Het is big business voor vele wetenschappers en beleidsmakers en staat garant voor werkgelegenheid voor vele jaren.

Van sekse naar gender

Het woord ”sekse” wordt steeds meer vervangen door ”gender”. De identiteit van de mens wordt bepaald door zijn gewenste „seksuele oriëntatie”, een nieuw begrip dat sterk in opmars is. Het man-zijn en vrouw-zijn hebben niets te maken met een scheppingsgegeven maar zijn iets waarvoor je moet kiezen. Dat impliceert het recht om van geslacht te veranderen. Op allerlei manieren moet de op de natuur geënte tweegeslachtelijkheid opgeheven worden en de „heteroseksistische merktekens” van de maatschappij uitgebannen worden.

Het schrijnende is volgens Kuby dat deze agenda gepusht wordt door een kleine elite, want een meerderheid van de volken, zelfs in Europa, hecht nog steeds aan stabiele gemeenschappen van huwelijk en gezin. Over de basiswaarden van huwelijk en gezin bestaat volgens Kuby in Europa geen eenheid meer, er is veelmeer sprake van een scheiding tussen Oost en West, Noord en Zuid. Terwijl minder dan 1 procent van de wereldbevolking er belang aan hecht dat zijn relatie met een partner van gelijk geslacht gelegaliseerd wordt, wordt op deze manier het eigenlijke doel van huwelijk en gezin vernietigd.

Kuby beschrijft uitvoerig de gevolgen van de seksuele revolutie voor de seksuele opvoeding op scholen, hoe taboes worden vernietigd, grenzen op steeds jongere leeftijd overschreden worden en pornografie vrij toegankelijk is. „Wie zich zo laat leiden door zijn verlangens, verliest zijn vrijheid. Hij hoort niet langer de stem van het geweten. Hij verliest het vermogen om lief te hebben; hij verliest het vermogen om zich te binden. Hij verliest het verlangen om kinderen voort te brengen. Hij is niet in staat iets bij te dragen aan de cultuur. Hij wordt geestelijk en lichamelijk ziek.” De (over)verseksualisering heeft volgens Kuby geleid tot niets minder dan een vernietiging van de persoon en de cultuur.

Huwelijk

Kuby beschrijft omstandig hoe de homolobby zich wereldwijd breed maakt vanuit het Westen. Homoseksualiteit moet een mensenrecht zijn. De homolobby maakt zich sterk voor het zogenaamde homohuwelijk. In de wetgeving worden huwelijk en familie instituten die losgemaakt zijn van de relatie tussen man en vrouw. Daarmee is de deur opengezet voor de wettelijke implementatie van het homohuwelijk. Het huwelijk is een geslachtsonafhankelijk instituut, dat een recht is voor mensen ongeacht hun seksuele oriëntatie, en dat geldt evenzeer voor adoptie.

Het Europees Parlement en de Raad van Europa vaardigen geregeld resoluties en wetten uit die erop gericht zijn nieuw beleid inzake seksualiteit en gezin door te voeren. Het magische woord dat solide meerderheden garandeert is ”homofobie”. „Iedereen die tegenstemt is homofoob, racistisch en sowieso een vijand van de mensenrechten. Welke politicus wil zich zo laten stigmatiseren?” De term ”homofobie” is een nieuwe creatie, die ertoe dient mensen te criminaliseren.

Er lijkt geen einde te komen aan de wereldwijde hetze tegen de traditionele waarden?

„Nee, ténzij mensen wakker geschud worden uit deze culturele gekte, zoals ik die noem. De dag nadat het hooggerechtshof van de VS het huwelijk voor mensen van gelijk geslacht legaliseerde, werd een transgendertsunami in beweging gezet door de regering van Obama. Kinderen worden nu geholpen om hun geslacht te veranderen door een hormoonbehandeling voordat ze de puberteit bereiken, hoewel het percentage van zelfmoord onder transgenders extreem hoog is. Sinds we het huwelijk ontdoen van zijn betekenis door het zogenaamde huwelijk van mensen van hetzelfde geslacht toe te staan, is elke vorm van ‘huwelijk’ mogelijk. Waarom dan niet met meer dan één persoon, en waarom niet met de hond waar je van houdt?”

Toch gloort er aan het eind van uw boek hoop als u een verzetsbeweging constateert, zoals de massabeweging ”Manif pour tous” in Frankrijk tegen het homohuwelijk. Er zijn volgens u zelfs „duizenden initiatieven” die zich inzetten voor de menselijke waardigheid. Zullen deze positieve signalen meer worden in de toekomst?

„De geschiedenis kan onverwachte wendingen geven, zoals de val van de Muur in Berlijn in 1989, die zonder geweld plaatsvond. Als christenen hebben we altijd hoop, omdat we in de opstanding geloven. Ondanks mijn grote zorgen zie ik de laatste drie jaar een ontwaken in Europese landen en een toenemend verzet. Dit baart zelfs de miljardair George Soros zorgen, die de seksuele revolutie financiert met verschillende initiatieven. Hij noemt de term ”genderideologie” een gevaarlijk concept dat nieuwe energie geeft aan een sociale conservatieve agenda. Ik ben er trots op dat ik hieraan de laatste elf jaar bijgedragen heb.”

Ziet u mogelijkheden voor een alliantie met niet-christelijke conservatieve groepen die ook opkomen voor waarden als huwelijk, gezin en seksualiteit?

„In veel landen in Europa zien we een groei van conservatieve partijen. Mensen willen hun cultuur beschermen tegen de vloedgolf van moslimmigranten. Maar deze groepen kunnen zich ook ontwikkelen richting radicaal rechts, wat voor mij een gevaarlijke ontwikkeling is. Onze voorvaders hebben hun leven gegeven om het christendom te beschermen tegen de islam. Onze cultuur opent nu de poorten voor de islam tot op een punt dat zij culturele zelfmoord pleegt. Toch kunnen de overwegend islamitische immigranten misschien de genderagenda ontmaskeren als „de waan van een decadente samenleving”, zoals ik schrijf in mijn boek, en ons zo terugwerpen op de fundamenten van de menselijke werkelijkheid van man en vrouw, vader en moeder en van gezin en kinderen. Het is de familie die het menselijk leven ondersteunt, bovenal in tijden van crisis. De overwinningen op het kwaad zijn altijd slechts voorstadia van de triomf van het goede.”

U stelt dat de Rooms-Katholieke Kerk nog steeds „het laatste bastion is dat de christelijke seksuele moraal verdedigt als een niet-onderhandelbare voorwaarde voor het huwelijk en het gezin”, al wordt dit standpunt van binnenuit steeds meer aangevallen, met name door felle kritiek op de standpunten van de laatste pausen. Wat vindt u van de reactie van de kerken in het algemeen?

„Er is verzet vanuit de kerken aangetekend op grond van christelijke ethische argumenten. Gelovigen komen op voor de Bijbelse leer van seksualiteit, die mijns inziens met name verkondigd wordt door het leergezag van de Rooms-Katholieke Kerk door de eeuwen heen. De protestantse kerken zijn naar mijn mening afgeweken van het Bijbelse onderwijs, hoewel hun principe het sola Scriptura is. Zij accepteren immers vrouwen als voorgangers en bisschoppen en ze laten zelfs homoseksuele stellen gemeenten leiden.”

Uw opvattingen worden in uw land soms in verbinding gebracht met de partij Alternative für Deutschland (AFD).

„Twee politici van de AFD en ikzelf zijn in een theaterstuk, getiteld ”Vrees”, geportretteerd als nazi’s die door een kogel in het hoofd afgemaakt moesten worden. Ik heb de directeur en zijn theater, de Schaubühne in Berlijn, voor de rechtbank gedaagd, maar heb de eerste ronde verloren omdat de rechter zegt dat dit valt onder ”vrijheid van kunst”.”

In Duitsland zijn ouders door de rechter veroordeeld tot celstraffen en hun kinderen uit huis geplaatst en ondergebracht in publieke instellingen omdat ze zich niet willen onderwerpen aan het verplichte seksuele onderwijs op scholen. Ook een vorm van totalitarisme?

„Absoluut. De verplichte seksuele opvoeding op Duitse scholen staat geheel in het teken van een ongeremde bevrediging van de lusten vanaf de babytijd. Zij verwoest de zin voor schaamte bij kinderen, die dan niet meer in staat zijn om liefdevolle, respectvolle relaties met hun ouders aan te gaan en een openheid naar God te ontwikkelen. Het resultaat is dat we een hele generatie kweken die blootgesteld wordt aan pornografie, diep verwond door vroege seks en het vermogen verliezend om zich levenslang aan iemand te binden. Ouders weigerden een boete te betalen omdat ze terecht verwijzen naar de Duitse grondwet, die het recht en de plicht garandeert van ouders om hun eigen kinderen op te voeden. Het Europese Hof van Rechten van de Mens heeft geweigerd de zaak van deze ouders te steunen. Wat kunnen deze ouders dan anders doen dan demonstreren op straten? Vandaar dat we verschillende demonstraties in Duitsland hebben gehad onder het motto ”Demo für alle”.”

Gabriele Kuby in het kamp van het populisme?

„Nee, maar ik zie wel een gevaar van radicalisering wanneer de legitieme interesses van de mensen niet langer vertegenwoordigd worden door het heersende partijensysteem. Als je alleen linkse partijen hebt, heb je geen democratie maar een politieke oligarchie. Iedereen die zich tegen deze oligarchie keert, wordt echter doodgezwegen en gemuilkorfd door een verbond tussen politiek en media. Maar zijn de regerende partijen zelf niet populistisch, zo vraag ik me af? Zij richten hun zeilen naar de wind van de publieke opinie, omdat zij boven alles hun macht willen behouden. Onze democratieën hebben kennelijk niet het vermogen om visionaire leiders voort te brengen die opkomen voor de principes die ertoe doen.”

Gabriele Kuby

Gabrieel Kuby. beeld De Blauwe Tijger

Kuby (1944) is een Duitse sociologe en internationaal spreekster over de wereldwijde seksuele revolutie zoals die momenteel gestalte krijgt en de grondslagen van huwelijk, gezin, cultuur en samenleving verwoest. Nadat zij in 1997 rooms-katholiek werd, publiceerde zij diverse boeken, waarvan ”De seksuele revolutie”, in 2012, de meest invloedrijke is. Deze verscheen eerst in het Duits en is nu in elf talen vertaald; in diverse Oost-Europese talen, het Engels, Spaans, Italiaans en recent het Nederlands. Uitgaven in Taiwan en Zuid-Korea volgen nog dit jaar, zo maakte Kuby desgevraagd bekend.

Kuby reist de hele wereld rond met haar boodschap. Kuby is erg dankbaar dat haar boek mensen uit de hele wereld de ogen opent en hen motiveert tot politieke actie, zegt ze. „Ik ben uitgenodigd om te spreken in Nieuw-Zeeland, Australië, Taiwan, Hongkong, Georgië en tal van Europese landen. Het is prachtig om discipelen van Christus overal in de wereld te ontmoeten om samen te staan voor de ware menselijke waarden zoals die ons traditioneel zijn overgeleverd. We koesteren allen de wens voor ware liefde in onze harten. Huwelijk, gezin en familie zijn de gemeenschappen waarin deze liefde in praktijk wordt gebracht. Ik denk dat het het waard is dat we onze energie en talenten investeren in deze strijd in de geest van David, die tegen Goliath zegt: De strijd is van de Heer.”